افزودنی های غذایی مواد مصنوعی یا طبیعی هستند که برای بهبود کیفیت، رنگ، طعم و عطر و همچنین برای نیازهای نگهداری و پردازش به غذا اضافه می شوند.
افزودنیهای غذایی نقشی حیاتی در صنایع غذایی ایفا میکنند و در درجه اول نیازهای خاص پردازش یا نگهداری را برآورده میکنند. نگهدارنده هایی مانند بنزوات سدیم و سوربات پتاسیم رشد میکروبی را مهار می کنند، عمر مفید را افزایش می دهند و از فساد آن جلوگیری می کنند. آنتی اکسیدان هایی مانند اسید اسکوربیک و ترت-بوتیل هیدروکینون از فساد اکسیداتیو در روغن ها یا غذاهای روغنی جلوگیری کرده یا آن را به تاخیر می اندازند و طعم و ارزش غذایی را حفظ می کنند. رنگهایی مانند تارتازین و کارمین باعث ایجاد یا بهبود رنگ غذا میشوند و جذابیت بصری آن را افزایش میدهند. تقویت کننده های طعم مانند مونوسدیم گلوتامات و دی سدیم 5'{6}}اینوزینات مکمل یا طعم اصلی غذا را تقویت می کند. شیرین کننده هایی مانند آسپارتام و آسه سولفام پتاسیم شیرینی می دهند. برخی از شیرین کننده ها کالری کمی دارند و برای غذاهایی که نیاز به کنترل انرژی دریافتی دارند مناسب هستند. استفاده از این مواد باید به شدت از مقررات ملی در مورد محدوده استفاده و محدودیت ها برای اطمینان از ایمنی مواد غذایی پیروی کند.
در رژیم غذایی روزانه خود، غذاهای طبیعی و کم فرآوری شده مانند میوه ها و سبزیجات تازه، غلات کامل و گوشت بدون چربی را در اولویت قرار دهید. خواندن برچسب غذا عادت خوبی برای درک مواد تشکیل دهنده غذا است. به انواع افزودنی های غذایی ذکر شده توجه کنید. حفظ یک رژیم غذایی متنوع به تنوع خطر کمک می کند و از مصرف طولانی مدت و بیش از حد فقط غذاهای فرآوری شده جلوگیری می کند. هنگام پخت و پز، از ادویه های طبیعی مانند پیاز، زنجبیل و سیر برای طعم دادن استفاده کنید، که وابستگی به بسته های چاشنی از قبل بسته بندی شده را کاهش می دهد. ایجاد یک رژیم غذایی متعادل، اطمینان از مصرف آب کافی، و ورزش متوسط برای حفظ سلامتی درازمدت ضروری است.
